Afval

Wat een hoop afval! Onze afvalberg nam serieus toe bij het overstappen naar de pomp. Op aanraden van het ziekenhuis kochten we een grote naaldcontainer. Waarom? Omwille van de infusiesets (in het begin de Minimed Mio, ondertussen de Minimed advance). Een kleine container zou te snel vol zitten en de opening bovenaan is te klein om de infusieset er in te krijgen.

Zo gezegd zo gedaan, je begint netjes te sorteren tot de container vol zit. Volle containers horen in onze gemeente binnengebracht te worden op het containerpark. Het is een ruil, voor je binnengebrachte container krijg je een andere. Manlief doet dit en tot onze verbazing kan hij enkel een klein exemplaar in ruil krijgen? Met een klein exemplaar zijn wij niets. Onze infusiesets krijgen we niet door de opening bovenaan en deze zou direct vol zitten. We weigeren en nemen onze eigen naaldcontainer terug mee naar huis… . Het is niet correct dat je zelf een grote naaldcontainer ‘moet’ aankopen en geen gelijke ruil kan doen.

Ik stuur een mail naar de milieudienst waarin ik mijn probleem voorleg en meegeef dat het helpend zou zijn moest het containerpark over verschillende naaldcontainers beschikken zodat deze op een gelijke manier kunnen geruild worden, dat ik vermoed dat wij niet de enige zijn met dit probleem. Als antwoord: ‘Er zijn enkel van die kleine naaldcontainers beschikbaar op het recyclagepark. Dit kan hier afgegeven worden en wordt op zijn beurt meegegeven aan de KGA. Wat we zeker niet doen is de naaldcontainers leeg maken dat deze terug kunnen gebruikt worden, dat is niet de bedoeling van een naaldcontainer. Wij hebben ook maar die naaldcontainers die we krijgen van de afvalbeheerder IVM.

Dan maar een mail naar IVM, die volgens hun website en infoblad steeds open staan voor ideeën en verbeteringen. Er gaan enkele weken over…geen antwoord… .

Ik besluit dan maar om via politieke contacten een poging te wagen. Daar krijg ik heel snel antwoord. Ik krijg de bevestiging dat er bij navraag inderdaad enkel kleinere boxen ter beschikking zijn, de intercommunale niet direct van plan is om grotere boxen te maken. Na overleg met de milieudienst kunnen wij onze grote naaldcontainer wel inruilen voor meerdere kleine exemplaren.

Al blij met het snelle antwoord maar voor mij niet het gewenste. Ik antwoord dat wij niets zijn met de kleinere exemplaren (omwille van de grootte van de opening) en dat ik graag een oplossing wil voor iedereen. Ik nodig mijn politiek contact uit om eens langs te komen zodat ik daadwerkelijk kan tonen waar het over gaat.

Ik krijg tijdens het gesprek begrip en er wordt een brief opgemaakt naar IVM. Zo komt er wel antwoord:

We hebben uw in vermelde brief gestelde vraag om te onderzoeken of een groter volume van naaldcontainers te overwegen valt, voor advies voorgelegd aan Interafval. Interafval is de koepelorganisatie van Vlaamse afvalintercommunales binnen VVSG.

Uit het advies van Interafval blijkt dat er nog heel wat onduidelijkheid bestaat over deze problematiek, zodat het niet evident is om zonder bijkomende informatie met zekerheid op uw vraag te kunnen antwoorden.

Er is immers op de foto flink wat kunststof te zien, wat in sé niet in de naaldcontainer thuishoort. Verwerking en ophaling van medisch afval valt onder strikte regels en heeft een stevig prijskaartje. Misschien moet bekeken worden of het wel noodzakelijk is om kunststoffen slangetjes langs deze dure weg te laten inzamelen en verwerken als ze bijvoorbeeld los te koppelen zijn van de (risicovolle) naalden.

Volgens Interafval kan de ‘zorgsector’ best nagaan hoe verpleegkundigen omgaan met dit materiaal: splitsen zij bijvoorbeeld de kunststof slangetjes en dopjes, zodat een deel naar het restafval gaat en een deel naar de naaldcontainer, of is het – omwille van het gemak of andere overweging – toch gebruikelijk alles in éénzelfde recipiënt te willen aanbieden. De vraag kan dan worden gesteld of sensibilisatie aangewezen is.

Interafval is bereid dit thema voor te leggen aan de werkgroep ‘inzameling’, om na te gaan of collega-intergemeentelijke samenwerkingsverbanden met deze problematiek worden geconfronteerd en zo ja, hoe ze hiermee om (zouden) gaan.
Mochten we meer informatie vernemen vanuit de werkgroep ‘inzameling’ bij Interafval, dan zullen we u deze bezorgen.

Intussen heeft IVM de steden en gemeenten voorgesteld om de ‘klassieke’ voorraad naaldcontainers aan te vullen, om alvast de correcte aanbieding van injectienaalden bij de KGA-inzameling te faciliteren. Niet elke gemeente of stad gaat overigens op dit aanbod in gezien inwoners deze containers/recipiënten ook via de geëigende verkoopkanalen kunnen aanschaffen.

We hopen u met deze informatie van dienst te zijn

Mijn haren komen toch wel een beetje recht bij het lezen van bepaalde stukken in de brief maar het wordt onderzocht…ik krijg hoop. Helaas blijft het terug enkele weken stil. Ik neem terug contact op met de politicus maar ook die heeft voor mij geen nieuws. Aangezien mijn mailadres opgenomen is in het mailverkeer beschik ik over de contactgegevens van de directeur van IVM. Ik besluit zelf contact op te nemen.

Ik ben Leen Verlé, mama van een dochter met diabetes type 1. Wij hebben veel medisch afval dat in de naaldcontainer hoort. Er werd ons van het ziekenhuis aangeraden om een grote naaldcontainer aan te schaffen omdat het over ‘veel ‘medisch afval gaat (wij moeten om de drie dagen een infusieset vervangen) en om ‘groot’ afval waardoor ook de opening van de container voldoende groot moet zijn. Als wij onze container willen inruilen in het containerpark krijgen wij enkel een klein exemplaar in ruil….daar zijn wij op zich niets mee. Ik denk ook niet dat het de bedoeling kan zijn dat ik elke keer opnieuw een nieuw exemplaar koop. Ik startte (in december) met mailen naar het containerpark, de milieudienst, IVM (waarvan ik nooit een antwoord kreeg). Ik nam contact op met XXX en via haar ontving ik jouw antwoord.

In uw brief merkte u op dat er veel kunststof te zien is. Dat is zo, maar dit loskoppelen betekent een risico…het is niet veilig om een naald die contact gehad heeft met lichaamsstoffen te hanteren. Een stuk van de kunststof dient ook ter bescherming van de naald.

Het gaat hem niet over gemak, maar om het comfort van de patiënt. De systemen zijn heel gebruiksvriendelijk. Op deze manier kan onze dochter deze zelfstandig plaatsen wat wij heel belangrijk vinden. Ik denk dat er vooral veel onduidelijkheid is welke medische materialen de laatste jaren ontwikkeld zijn en dat de naaldcontainers hieraan niet zijn aangepast.

Dit onderwerp ging voorgelegd worden in de werkgroep inzameling, ik weet niet als hier al actiepunten rond zijn opgemaakt. De klassieke containers gingen worden aangevuld…maar dat helpt ons niet.

Mensen worden aangemoedigd om correct te sorteren, ik ben begaan met het milieu en wil dan ook deze inspanning leveren. Wat ik nu vaak hoor bij andere mensen met diabetes is dat zij hun medisch afval verzamelen in pet-flessen (maar ik moet al beginnen knutselen om de infusiesets daarin te krijgen) of dat ze deze gewoon bij het restafval gooien. Dit kan volgens mij toch niet de bedoeling zijn. Ik denk dat het belangrijk is om aan deze vraag tegemoet te komen en het de moeite loont om ervoor te zorgen dat de inruiling op een vlotte en correcte manier kan verlopen.

Indien u verder vragen heeft of info wenst, neem gerust contact op.

Ik krijg antwoord, hij heeft via een medewerker de Interafvalkoepel, wier echtgenote ook diabetes-patiënte is interessante informatie gevonden op de OVAM-website en verwijst specifiek naar dit:

Wat met familie, vrienden of de patiënt zelf? Ook niet-geschoolde personen zoals familieleden, vrienden of de patiënt zelf kunnen thuis bepaalde zorghandelingen uitvoeren. De afvalstoffen van medische aard die zij produceren, worden echter niet als medische afvalstoffen beschouwd, maar als huishoudelijk afval. De inzameling en de verwerking van die afvalstoffen verloopt via de gemeente (huisvuilophaling, de gescheiden inzameling aan huis of via de containerparken voor bijvoorbeeld KGA).

De conclusie:

Het “niet-risicohoudend medisch afval” mag dus via de restfractiezak aangeboden worden. Lege verpakkingen bij KGA of eventueel de apotheker. En “risicohoudend medisch afval”, met in het bijzonder naalden horen in de naaldcontainers.

Ja, ok maar ook met dit antwoord is mijn probleem niet opgelost. Ik waag een poging om de koppen samen te brengen zodat ik alles kan tonen en toelichten. Alles in de hoop dat ons probleem dan duidelijker wordt. Ondertussen volgt men ook mee vanuit de Diabetesliga en ook zij willen toetreden bij het gesprek. Een datum wordt afgesproken. Gewapend met mijn naaldcontainer en afval vertrek ik naar de afspraak. Eigenlijk zonder al te veel verwachtingen.

Aanwezig: iemand van de Diabetesliga, de directeur van IVM en ik…met mijn afval ;-). Wat er uit de bus kwam? Niets… Ik kreeg er de ‘Handleiding beheer medische afvalstoffen’ opgemaakt door OVAM op papier. Met het citaat dat je hierboven al kon lezen in kleur. De uitleg die ik kreeg: “voor de naaldcontainers moet je bij de gemeente zijn”, “en ja, wat het sorteren betreft…dat zou OVAM eigenlijk eens moeten herzien”, “naaldcontainers worden gewoon verbrand hoor”. Laatste zin werd herhaaldelijk gebracht, precies een hint van ‘kind, smijt dat toch gewoon in de vuilbak!’. Mijn argument om te sorteren en mijn duit in het zakje te doen voor het milieu wordt zo volledig gecounterd. Maar wat als een vuilnisman zich dan prikt aan mijn vuilzak? Ok, niet alle naalden zijn in contact geweest met lichaamsvocht maar dat kan de vuilnisman niet weten. “Tja, dat is waar”.

We hebben het er ook nog over dat hier ook een taak weggelegd is voor de firma’s, wat zij opnemen rond afval van hun producten. Deze bevraging wordt opgenomen vanuit de Diabetesliga. We gaan uit elkaar, wat heeft het gesprek opgeleverd? Niets.

Nadien neem ik nog eens contact op met de Diabetesliga met de vraag als er van het gesprek een verslagje wordt gemaakt, dat ik dit graag zou ontvangen. En dan kwam dit:

Vanuit de Diabetes Liga zal er inderdaad geen verslag worden opgemaakt. Ik denk dat het overleg belangrijk was zodat XXX zich een beeld kon vormen van de specifieke problematiek. Ik vraag, zoals ik heb beloofd, alvast bij de firma’s op wat zij zelf opnemen rond afval van hun producten. 

Ik geef het even op en weet je wat? Ik gooi alles in de vuilnisbak. Maar het blijft knagen…wat ik dacht ‘dat kan nu toch niet zo moeilijk zijn’ blijkt een onmogelijke missie. Mijn eerste mail naar het containerpark vertrok eind december 2018, eind september 2019 kwamen we samen voor het gesprek en sindsdien heb ik van geen enkele partij nog iets gehoord. Allemaal heel teleurstellend maar toch nog hopend op ooit een oplossing!

Geplaatst door

Ik ben Leen, gehuwd met een schat van een man en trotse mama van een zoon Len en een dochter Jits. Ik ben werkzaam als ergotherapeute in een woon-zorgcentrum. Eind juni 2018 kregen we het nieuws dat onze dochter diabetes Type 1 heeft. Het zette onze wereld even op zijn kop. Graag wil ik hier mijn ervaringen delen.

3 reacties op ‘Afval

  1. Hallo Leen, ik begrijp je frustratie en bewonder de energie die je erin stopt om alles zo veilig mogelijk en zo goed mogelijk voor het milieu te doen. Ik vind het zelf ook erg hoeveel afval er bij pomptherapie komt kijken, alleen al aan verpakkingsmateriaal! En sinds ik ook een sensor heb, is het er natuurlijk niet minder op geworden.
    Nu woon ik zelf in België, maar aan de grens met Nederland. Ik werk ook in Nederland, in de gezondheidszorg, en daarom ben ik voor mijn diabetes onder controle in Nederland. Daar moet je je de naaldencontainers omruilen bij de apotheek. Die heeft soms grote, soms alleen kleine ter beschikking. Maar ik heb bij het overstappen naar de pomp, nooit te horen gekregen dat de hele set in de naaldencontainer moet. Alleen het naaldje dat je gebruikt bij het plaatsen. Het gaat er immers om dat daaraan iemand/de vuilnisman zich kan prikken. Al het andere mocht bij het restafval. Restafval wordt deels gesorteerd/deels verbrand als ik het goed heb. Medisch afval (wat ik weet vanuit mijn werk) wordt verbrand. Dus uiteindelijk komt het toch op hetzelfde neer? Of begrijp ik jou stuk niet goed/helemaal?

    Like

    1. Mijn frustratie gaat er vooral om dat ik geen gelijke ruil kan krijgen…en ik werd van het kastje naar de muur gestuurd. Eigenlijk zijn er geen vaste afspraken en is het in elke gemeente anders. Dit kan toch eenvoudiger en duidelijker? Toen we nog de mio advance hadden hebben we ook nog de naald er met een tang uitgetrokken…maar dit is eigenlijk niet de bedoeling. Ondertussen hebben we de minieme en daar zit de naald na gebruik veilig weg.

      Like

Reacties zijn gesloten.